Ver van mijn bed

Rob en ik hebben een fantastische vakantie gepland. Beter dan een reisbureau kan aanbieden, grootser dan we zelf ooit ondernomen hebben. We willen een rondreis maken langs alle hoogtepunten van Australië. We gaan snorkelen in het Great Barrier Reef, we gaan op zoek naar de oervogel Cassowary in het tropisch regenwoud ten noorden van Cairns, we vliegen naar Uluru, de iconische tafelberg midden op het continent, en rijden vandaar door het rode zand naar Alice Springs, vliegen vervolgens naar Darwin en rijden met een stoere 4WD door de outback langs afgelegen veehouderijen. En dan eindigen we aan de westkust in Perth. De reis van ons leven.

Met pijn in mijn buik hoor ik de prime minister steeds strengere maatregelen afkondigen om het Corona virus af te remmen. Het is pas drie weken geleden dat de wereld grappen maakte over de idiote wedloop op toiletpapier in Australië. Met slechts 48 besmettingen leek ‘de situatie’ toen nog een ver van mijn bed show. Nu staat de hele wereld stil en voel ik me, ik weet het niet eens precies, alleen. Gevangen en onzeker.

Ik maak me druk over de lege schappen in de winkel, denk aan rantsoenering. Ik maak me ook druk over Anne, die met lichte verkoudheidsklachten niet naar school mag. Over of Casper wel fit en sterk genoeg blijft nu het voetbalseizoen is uitgesteld. In geval van nood, welk ziekenhuis is dan het best om naar toe te gaan. Waarschijnlijk bel ik eerst de huisarts.

We instrueren de kinderen heel zuinig aan te doen met toiletpapier. Onze voorraad slinkt. Uit een soort beleefdheid, maar ook uit een soort schaamte omdat ik me niet tussen de graaiende menigte wilde begeven, stelde ik de aankoop uit. Wat naïef dat ik verwachtte dat de gekte zou stoppen toen Scott Morrison ons verzekerde dat hamsteren echt niet nodig was. Ik kook wat minder pasta, zodat ik overhoud voor een volgende maaltijd. Voor Anne print ik oefenbladen uit met de twaalf provincies van Nederland en hun hoofdsteden. Als haar droge hoest maar geen voorbode is van een enge ziekte.

En dan lachen we weer. Rob is bij de Aldi achter aangesloten in de rij consumenten, die met hun karretjes de parkeerplaats blokkeerden, en heeft warempel een pak met 24 rollen wc papier kunnen kopen. Blij informeren we familieleden in Nederland, die gelukkig allemaal nog gezond zijn. Op Caspers school worden goede maatregelen genomen tegen het virus. Zelfverzekerd introduceert hij die regels ook bij ons thuis. Van een vriendin hoor ik dat zij in een andere wijk prima haar boodschappen heeft kunnen doen. Anne maakt keurig haar thuiswerk en zet geconcentreerd de zin ‘Na school gaan de kinderen in de speeltuin spelen’ om in de verleden tijd: “Vóór school gaan de kinderen in de speeltuin spelen!”. Ze is alleen nog neusverkouden. Alles komt goed.

Het zou soms wel lekker zijn om even hard te huilen. Ik laat Casper en Anne wel weten dat het ook voor ons een heel nieuwe, onduidelijke situatie is, maar ik deel niet dat ik af en toe met een steen in mijn maag zit. De supermarkt stuurt een simpel sms bericht om mijn online bestelling te annuleren. De voorraden zijn ontoereikend. Rob gaat naar de supermarkt om te kijken wat er wel is. Ik wil dat niet, maar het is wel verstandig omdat ik als diabeet helaas meer risico loop. Als hij thuiskomt, wast hij eerst zijn handen. Ondertussen volgen we het nieuws over de steeds strengere maatregelen in Nederland. Ik denk aan onze ouders, familie en vrienden. Ver weg. Casper gaat nog elke dag naar school. Vrienden uiten hun zorgen over hun baan of bedrijf. Rob kondigt aan dat hij vanaf maandag thuis werkt.

Zojuist heeft de regering aangekondigd dat het vliegverkeer tussen de staten en territories van Australië aan banden wordt gelegd. De vooraankondiging dat cafés en restaurants gaan sluiten is ook gedaan. Cryptisch wordt vermeld dat scholen maandag nog open zijn. Onze droomreis gaat in rook op.

6 gedachtes over “Ver van mijn bed

  1. Mieke Louwe

    Beste Winnie,

    Via de wereldvrouwen ooit een keer op je blog gekomen en sindsdien volg ik je. Je schrijft ontzettend leuk, heel beeldend, ook al is de boodschap in dit geval helemaal niet leuk.
    Maak er het beste van, dat doen wij ook in Oslo. Die reis, die komt hopelijk nog een keer, nu eerst deze storm doorstaan.

    Veel succes!
    PS. mijn zusje Saskia, volgens mij hebben jullie elkaar eens ontmoet, is ook weer in Australië. Dit virus brengt een hoop onzekerheid met zich mee, wel/niet terug, waar naar toe, wat is verstandig.. dan is Australië opeens toch best wel heel ver van Europa.

    Like

  2. José Boersma Nonner

    Lieve Winnie, Leuk is het niet; hier ook niet. Er is bezorgdheid, maar ook hoop. We proberen toch allemaal er zo goed mogelijk mee om te gaan en onnodige risico’s te vermijden! Met een jong gezin loop je weinig risico.Hier zie je ook weer allerlei lieve en positieve dingen gebeuren; het komt tenslotte echt weer goed, kijk maar naar China.Sterkte en liefs, van Jan en José

    Geliked door 1 persoon

  3. Chantal

    Hi Winnie. Australië klinkt nu niet veel anders als Nederland. Ik werk thuis, Take is vrij, hij doet de broodnodige boodschappen en verder geen contact met de buitenwereld. Zorgen dat vooral ik niet ziek wordt…pfff. Gelukkig begint hier de lente, de zon schijnt, de vogeltjes zijn druk, het groen ontluikt en we mogen nog wel lekker wandelen in het bos. We maken er het beste van en blijven positief! Dikke knuffel voor jullie, xx Take en Chantal

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op José Boersma Nonner Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s